Münkesir..

Biliyorum hiç sırası değil, hiç zamanı değil biliyorum.. ama artık istemiyorum.

İstemiyorum beni içine çeken kelimeleri..

Meğer ne kadar önemliymiş ağlayabilmek..

Allah'ım ne olur gözyaşlarımı geri ver.. 

Allah'ım Sen ey yüce olan, 

Sen de gözyaşıyla edilen duaları daha çabuk kabul etmiyor musun?

Bir yerde okumuştum, gözyaşının duanın kabulüne işaret olduğunu..

Ben bir damlaya çok muhtacım ve bunun için tam olaral nereye nasıl müracaat etmem gerekiyor bilmiyorum..

Sanki taşa dönüyor içim günden güne.

Söylüyorum da içimdekileri aslında, tutmuyorum içimde.

'Acı çekiyorum' diyorum mesela ya da 'iyi değilim dediğim' oluyor bazen içimden Allah'ın gücüne gitmesin diye hemen hamd ederek..

Şükür değil asla, şükür değil.. şükür çoğaltır biliyorum ve ben bu halin çoğalmasını istemiyorum..

Ama söylüyorum halimi..

Gerçi o belki biraz beni rahat bıraksınlar diye de olabilir, çünkü kimseyle konuşmak ya da anlatmak da gelmiyor içimden. 

Şimdi bu yazıyı okuyanlar benim için depresyon teşhisi koyabilir; belki öyleyimdir belki değilimdir. Ama bana yorgunmuşum gibi geliyor.

E tabi kolay da yorulmadık reisler, tertemiz yorulduk. Boğazımız düğüm düğüm ama ağlayamıyoruz öyle bir yorulmak..için için..

Eski fotoğraflarıma baktım az önce, 'ne güzel gülüyormuşum' dedim 'vay be' gözümün içiyle, burnumun ucuyla, yüzümün kırışmasıyla bütünmüş gülüşlerim..

Her şey bir gece başladı aslında. Sanki herkesin kalbi damarlarla bağlıymış da benim kalbim pamuk ipkikleriyle bağlanmış bedenime gibi hissettiğim bir geceydi. Ama bağlamaktan da iflahım kesilmiş gibiydi aslında. Öyle ortada hiçbir şey yokken değil, benim damarlarımı sonradan pamuk iplikleriyle değiştirmişler gibi.. var mı böyle bir uygulama? Orgam nakli mi bu?

Neyse uzatmayacağım o geceydi bütün bağlarım kopmuş gibi olmuştu.. 

Geceydi ve geceden daha ziyade karanlıktı.. siz bilmiyorsunuz belki ama karanlık ve gece aynı değildir. Gece karanlık değildir mesela..

Öncesinde çok ağlarken o geceden beri bir damla akmıyor.. geliyor, gözümün ucuna kadar doluyor ama akmıyor..

Allah'ım ne olur, her şeyimi aldılar benden; merhametimi dövdüler, sevme kabiliyetimi aldılar, affedebilme yetimi ezdiler.. ama ne olur izin verme gözyaşlarımın da gitmesine.. almasınlar onları benden ne olur Allah'ım..

Bu yazı burada bitti, çünkü gözümden 2 damla yaş düştü..